|
|
de crush
|
dolle uurtje stoeien
|
dagelijkse verzorging
|
|
Ellen en Nala
soms gaat het even niet goed
dagelijks wordt er met het bakkie water gebracht naar de paarden
voer mengen
|
terug naar 'Ervaringen'
lees meer algemene info over dit project
Het Paarden Opvangcentrum
Ellen Luijben en Susanne Heek
Toen we hier aankwamen vroeg Linda (van Kameleon) ons een stukje te schrijven over onze ervaringen bij het project. ...en daar zit ik dan, nog bij te komen van een heerlijke bushrit, te bedenken waar te beginnen … er is zoveel te vertellen! Ik (Ellen) ben hier nu 3 weken en heb er gelukkig nog 3 gaan! Susanne is er nu 2 weken en heeft nog 5 weken bij de paarden.
Zoals ik net al zei hebben we vanochtend een heerlijke rit gehad door de bush. We waren met zijn drieën; Kate, de eigenaresse van het project, Susanne en ik. Soms gaan er ook toeristen mee op de ritten, maar wij zijn hier nu in een rustige periode dus het komt vaker voor dat we met zijn drieën gaan. We zijn weer allerlei prachtige dieren tegengekomen, zoals bijvoorbeeld impala, steenbok, krokodil en nijlpaard. Op een gegeven moment reden we tussen een groep van 15 giraffen… Geweldig! Dit keer geen neushoorns gezien, terwijl we die eigenlijk bijna altijd wel tegenkomen. Een bushrit doen we op dit moment zo’n 3 tot 4 x per week. Afhankelijk van het weer en of er toeristen zijn die een rit geboekt hebben.
Susanne en ik zijn hier in een periode dat alles een beetje anders gaat dan normaal, maar met een hele goede reden! Een aantal weken voor onze komst bij het project zijn er 33 verwaarloosde en mishandelde paarden bij het project gebracht. Kate is iemand met een groot hart en ook al betekent het ontzettend veel werk natuurlijk, zijn alle 33 paarden van harte welkom bij haar.
We zijn veel met deze paarden aan het werk, op dit moment echt nog met de basis dingen. De paarden kwamen in slechte toestand aan bij het project, de meesten zijn ontzettend bang voor mensen. Momenteel zijn de belangrijkste werkzaamheden: het voeren van de paarden, vaccineren en het behandelen van eventuele wonden. Om bij ze in de buurt te kunnen komen is er een crush gebouwd. Eén voor één of soms met een aantal tegelijk gaan de paarden de crush in. Je ontdoet ze van teken, probeert ze te laten wennen aan menselijke aanraking. Bij sommigen zijn we aan het oefenen met een halster en het geven van een been.
Veel werk met 33 paarden maar het is geweldig om ze vooruit te zien gaan en het geeft dus zeker voldoening om met deze paarden bezig te zijn! Doordat we nu zoveel tijd besteden aan deze 33 paarden is er minder tijd voor ‘een eigen project’. Susanne en ik hebben wel allebei een paard toegewezen gekregen om mee aan de slag te gaan. Kate heeft 9 vaste rehab paarden bij het project staan, sommigen kunnen door toeristen en vrijwilligers met weinig rijervaring worden gereden en voor andere paarden zijn vrijwilligers nodig met veel rijervaring. Zo is er voor iedereen wat wils en wordt al snel een goede match gevormd.
De 33 paarden en de bushritten zijn de meest voorkomende bezigheden hier op dit moment. Daarnaast hebben we ook regelmatig vrije tijd. Als het te heet is of wanneer het regent brengt Kate ons naar excursies, maar ook in het dorpje Kampersrus is genoeg te doen. Zo zijn er diverse restaurantjes met mooi uitzicht en lekker en goedkoop eten. Er zijn ook verschillende pubs in de omgeving, waar je gezellig wat kunt drinken met de locals of vrijwilligers van andere projecten in de omgeving.
Al met al is er dus genoeg met de paarden te doen, maar er is ook zeker tijd om lekker te genieten van de prachtige omgeving en de heerlijke zon!
Ellen Luijben en Susanne Heek
Nederland
Oktober - december 2009
|
|
ik wil ook naar binnen...
|
Susanne achterop het bakkie
|
restaurantjes...the best cake ever!
|
|
|
|
